Spannend ... die eerste wedstrijd na een lange vakantie. Voor het merendeel zelfs extra spannend, want voor de meesten was dit zelfs de eerste officiële wedstrijd in hun Eclair-geschiedenis. Enkel Milan had al een jaartje wedstrijden achter de rug, maar iedereen was er echter op en top klaar voor.

We hadden ons eerlijk gezegd al wat voorbereidt op een enorme nederlaag. Indiana1, dat is niet de minste ploeg en dan daarbij nog es allemaal zo goed als onervaren spelertjes. Maar goed, het leerzame en vooral het plezier-gehalte stond voorop!

Zoals verwacht hadden we algauw het eerste goal tegen, en het tweede ... en het derde. Zo ging het wel nog even door, maar we lieten ons hoofd niet hangen. De spelertjes begonnen steeds beter te weten wat ze moesten doen, waar ze moesten staan en wat van hen verwacht werd. Ook wij als coach, begonnen in te zien wie welke plaats beter aankon en we zagen het verloop van het spel dan ook stilletjes aan veranderen.

Kort na de tweede helft zagen we dan ook onze kans. Onverwacht ... ons eerste doelpunt!!! De tegenstanders kregen het ook steeds moeilijker en moeilijker. Terwijl de eerste spelronde hoofdzakelijk ter hoogte van ons doel afspeelde, verliep het spel na de rust voornamelijk in het centrum van het veld. Op 20 minuten tijd hadden onze Eekhoorntjes leren wedstrijd spelen. Een tweede doelpunt van Eclair kon dit alleen maar bevestigen.
De tegenstanders kregen er de 2e helft maar 2 of 3 doelpunten meer in, wat de eindstand bracht op 10-2 ... gezien de situatie toch niet iets om beschaamd over te zijn hoor!

Verloren of niet, ik weet zeker dat elk spelertje de winnaar van de dag was voor zijn of haar ouders. Al die verraste en fiere blikken aan de zijkant van het veld (en waarschijnlijk ook wel een beetje kleine hartjes) zullen alleen maar winnaars hebben gezien!

Britt, Angie, Chucha, Dejen, Camille, Islambek en Milan ... ik trek met veel plezier met jullie naar de volgende wedstrijd. Jullie hebben het fantastisch gedaan!!!