1906 -1907: De “Vanneste Genootschap” een sectie van de Marineofficieren beoefenen voor het eerst de hockeysport op de huidige ligging van de Emiel Vroome School. Clubkleuren: GEEL/ROOD.

1910 -1924: In die periode wordt er onder de naam Oostende Hockey Club gespeeld met uiteraard een onderbreking gedurende de oorlogsjaren. Clubkleuren WIT/ZWART.

1922 - 1924: O.H.C. verhuist naar A.S.O. omwille van deelname aan officiële competitie op reglementair grasveld. Clubkleuren: GROEN/ROOD.

1925 - 1926: Weerom een onderbreking van het Oostends Hockeyleven, ten minste wat de officiële competitie aangaat. Er worden echter trainingen en vriendenmatchen onder leiding van Albert Elleboudt georganiseerd in samenwerking met de Ostend Swimming Club. Clubkleuren: GROEN/WIT.

1926 - 1930: Enkele overblijvende hockeyspelers beslissen Hockey Club Ostendais op te richten. Albert Elleboudt wordt er de uiterst aktieve secretaris. Onder leiding van André Deloddere, (kapitein van het elftal) veroorlooft de kustploeg zich de luxe om zonder maar één match te verliezen en in het jaar van haar oprichting het Promotie Kampioenschap op haar naam te schrijven. In 1927 wint H.C.O. tevens het “Paastornooi”. In Eerste Divisie zijn de matchen bikkelhard en de verplaatsingen OOSTENDE - LUIK komen als zondagwandelingetje even hard over. Clubkleuren ROOD/WIT.

1930 - 1932: Bij gebrek aan grasveld en geld vragen de Oostendse Hockeyspelers hulp aan A.S.O. die dit dan ook gedurende twee jaar kan verlenen. Het derde jaar echter wordt A.S.O. verplicht de “Boterput” te verlaten en dus ook de hockeyafdeling af te stoten.

1935 - 1940: “BERTO” (Albert Elleboudt) blijft op de loer, blaast alarm en roept weerom iedereen samen. Ter gelegenheid van een noemenswaardige vergadering, waar onder oorverdovend gedonder, plots een verschrikkelijke bliksem inslaat, en zo na veel zoek- en denkwerk eindelijk een naam voor het hockeygezelschap als het ware uit de lucht doet vallen wordt ECLAIR HOCKEY CLUB geboren. Er werd op den OPEX gespeeld. Clubkleuren: ROOD/WIT.

1940 - 1945: Gedurende de bezetting houden alle aktiviteiten van E.H.C. op. Enkele individuen met de enige bedoeling sport en vriendschap te onderhouden vormen de “Tennis en Hockey Club”. Enkele verplaatsingen naar Brugge en vrije trainingen zullen de hockeyfanaten in deze periode moeten tevreden stellen. Na de oorlog zullen deze spelers weerom de kleuren van E.H.C. (die intussen zijn rechten teruggewonnen had) met vervoering verdedigen.

1945 - 1947: Het speelveld blijft op de “Tennis Club”. Hopend op betere tijden wordt er intussen op gravel gespeeld. In die periode telt de club drie senioren ploegen, één dames- en twee herenploegen.
1947 - 1958: Officiële inhuldiging van een nieuw grasveld aan de Northlaan. Het veld wordt aangelegd door de Belgische Genie o.l.v. Commodor Georges Timmermans. Een houten barak doet funktie van schuilplaats. De kleedkamers zijn Oswerlu. In die periode wint de tweede ploeg de kwalificatie van de afdeling “Reserve Reeks B”. In de finale echter moeten ze op een neutraal veld (Gent) het onderspit delven met de score van 1.0.

1958 - 1970: Het veld aan de Northlaan wordt verkocht aan A.S.O. en met de opbrengsten worden aandelen gekocht van Ostend Tennis Club. Met medewerking van stad en OTC wordt gezamenlijk op OTC een hockeyveld aangelegd.
Een vermeldenswaardig seizoen is 1966-1967. Dit jaar wordt Eclair Hockey Club inderdaad Kampioen 3e Nationaal en promoveert naar 2e Nationaal.

1970 - 1973: Er wordt weerom verhuisd naar Zon en Zee. Bij gebrek aan Jeugd en opvolging, brandt het vuur op een laag pitje vanaf de jaren ’70 bij het Oostende Hockeygezelschap…

1974 - 1977: Er wordt nu in Nieuwpoort gespeeld met slechts nog 1 ploeg.

1978 - 1980: Zoveelste verhuis, nu naar Aartrijke, waar enkele overtuigde hockeyspelers er nog in lukken op Zondag één ploeg samen te trommelen.

1980 - 1983: Na nog een jaartje op het veld van Knokke gespeeld te hebben ziet Eclair Hockey Club zich spijtig genoeg genoodzaakt alle aktiviteiten stil te leggen.

1987 - 1993: Enkele overtuigde hockeyspelers trekken hun stoute schoenen aan en vragen OTC om weerom te mogen hockeyen op het intussen voor voetbal gebruikte veld. Het eerste jaar wordt er zowel gevoetbald als gehockeyd. Beide sporten met slechts 1 ploeg.
De volgende jaren echter wordt het natuurgrasveld intensiever bespeeld. Twee Heren hockeyploegen, een Damesploeg, twee voetbalploegen en alle trainingen. Het veld ziet enorm af en is aan een ernstige renovatie toe. Naast onze huurprijs beslist Eclair Hockey Club die zware renovatie- en onderhoudskosten toch op zijn rekening te nemen en smijt er nog eens 200 000 BF tegen aan. Onze investering appreciërend, beslist OTC met z’n voetbal ploegen op een ander veld te gaan spelen.
Op dit gerenoveerd veld behaalt Eclair de titel van 4e nationaal en promoveert naar 3e nationaal. Daarbij mist de damesploeg van een haartje “de titel” om naar 3e nationaal te promoveren.
De meeste leden komen echter van buiten de Oostendse regio en het wordt steeds moeilijker om ploegen te vormen. Toekomstgericht brengt dit cosmopoliet ledenbestand weinig groeimogelijkheden.

Paastornooi
Sinds 1926 organiseert E.H.C.O. een alombekend Internationaal Pastornooi.
Er komen Engelse, Franse en Duitse ploegen. Er wordt op de Thermen gespeeld waar nu het Stedelijk Zwembad ligt. Toen men echter beslist een zwembad te bouwen, wordt aan de Hockey van Oostende een vervangend speelveld op OTC aangeboden. Vanaf ’87 groet het Paastornooi alsmaar verder en gezien wij meerdere grasvelden nodig zijn, verhuizen wij voor ons tornooi naar Duin en Zee. Daar worden een viertal spetterende tornooien ingericht.
De laatste jaren echter, gezien gespeeld wordt op natuurgras, bekomen wij geen inschrijvingen meer van buitenlandse- noch binnenlandse ploegen en zien wij ons genoodzaakt dit initiatief ‘onze enigste bron van inkomsten) af te schaffen!